Predikant wordt ‘groen gespoten’

NKG-predikant Karel Smouter is sinds afgelopen winter in opleiding tot legerpredikant. Hij zal hier af en toe via een blog zijn ervaringen delen. Dit is de eerste in een serie.

Ik ga deelnemen aan de ‘Spec’. Dat is een 10-weekse opleiding aan de KMA in Breda, die bedoeld is voor mensen die elders een specialisme hebben geleerd en die met die opleiding militair worden. ‘Groen gespoten worden’ heet dat in defensie-taal. Ik kom als dominee in een klas van 28 cadetten. Ze zijn arts, fysiotherapeut, jurist, geestelijk verzorger, cyber-specialist of journalist. En op een of twee na zijn ze pakweg half zo oud als ik.

Maandag is er een welkomstprogramma op de KMA in Breda. Voor het eerst in uniform. Naast de nodige praktische informatie en een peptalk van de kapitein leren we veel tradities: Drempels waar je uit respect niet op-, maar overheen stapt, een poort waar je zwijgend, met de pink op de naad van je broek, onderdoor loopt, een eregroet brengen bij het betreden van sommige zalen: Allemaal puzzelstukjes van een voor mij nieuwe wereld.
Dinsdag in alle vroegte gaat het echt ‘los’. Hoeveel tijd we nodig denken te hebben om al onze spullen uit de slaapruimte te halen en in een vrachtwagen in te laden? Een uur later zijn we in het bos aan het uitladen. De eerste OTV is begonnen. Oefening Te Velde. Kamperen in januari. Ergens aan het begin van de avond, als het al lekker donker begint te worden en regent, moeten we onze hele uitrusting buiten op de grond leggen. Een instructeur laat ons zien wat er in welke zak van ons uniform hoort. In het donker al die dingen uit elkaar houden, snel vinden, en op de goede plaats opbergen: ik voel me koud, klungelig, nat en moe. En voel dat ik vreselijk achter de feiten aanloop.

Sliepen we de eerste nacht nog in een grote tent met een kachel, de tweede nacht was het in een bivakzak onder een los gespannen zeiltje, ergens verscholen in het bos. Wapen, kisten, natte kleding: die gaan mee in de slaapzak, het liefst tussen slaapzak en bivakzak. De derde nacht was minder nat, want het was gaan sneeuwen. Het zeiltje was de volgende morgen hard bevroren. Ik moet zeggen: Goede spullen, want het bleef warm en droog genoeg binnen in de slaapzak. Eruit komen, daarentegen…
Zo waren voor mij de eerste dagen in het groen. Wennen aan de hiërarchie, commando’s en cultuur, het leren kennen van de groep en de instructeurs, maar zeker ook het leren kennen van jezelf: niets meer te vertellen over mijn eigen agenda. Weinig slaap (had ik wachtlopen al genoemd?), weinig comfort, een vreemde omgeving. En steeds het gevoel achter te lopen, mijn spullen niet op orde te hebben.
Maar ondertussen doet de opleiding wel waar hij voor bedoeld is. In de weken die volgen leren we rangen en standen, wapens schoonmaken en schieten, strategie en ZHKH (militaire EHBO). Ik leer wat het is om militair te zijn. Kernwaarden als volharding en moed. Ik heb collega’s hoogtevrees en andere angsten zien overwinnen. Samen hebben we ervaren dat we in het team dingen kunnen die we individueel nooit zouden kunnen. En elk van ons heeft geleerd wat hij / zij nog blijkt te kunnen voorbij de uitputting. Het brengt niet alleen de mooiste kantjes van je karakter boven, kan ik u vertellen. Zelf blijk ik aan de ene kant pijnlijk egoïstisch te worden en aan de andere kant mezelf juist op de been te kunnen houden als ik iemand heb om zorg voor te dragen.
Ik kijk met nieuwe waardering naar de collega’s bij defensie. Wij als luxepaarden van de Spec krijgen het militaire bestaan in een stoomcursus van een paar weken, maar anderen hebben dit (en meer!) als dagelijks werk, tijdens opleiding, werk en uitzending. Tegelijk kijk ik ook met nieuwe ogen naar mijn Spec collega’s. De collega’s worden ingezet door heel het land heen, bij alle mogelijke onderdelen. Ik ga het missen om samen met hun hulp te doen wat ik zelf niet kan.
Deze opleiding brengt mij in elk geval veel dichter bij de militairen waarvoor ik geestelijk verzorger mag zijn. Zal ik de kans krijgen anderen verder te helpen dan ze zelf zouden kunnen komen?
Ik ben benieuwd…

Posted in NGK landelijk